Αναζήτηση

Forum

Notifications
Clear all

Δεξαμενή Σκέψης

Page 5 / 5 Prev

Forum 1
 Anonymous
(@Anonymous)
Joined: 1 second ago
Posts: 0
 

Το σπήλαιο του Πλάτωνα

Το πιο διάσημο ίσως νοητικό πείραμα δεν είναι άλλο από την περίφημη αλληγορία του σπηλαίου που δίνει ο Πλάτωνας στην «Πολιτεία» του. Στόχος του μεγάλου φιλοσόφου είναι να μιλήσει για το εάν οι αισθήσεις μας αρκούν για να προσεγγίσουμε την Αλήθεια.

Μια ομάδα ανθρώπων, λέει ο Πλάτωνας, ζουν αλυσοδεμένοι σε ένα σπήλαιο για ολόκληρη τη ζωή τους, δίχως να μπορούν να στρέψουν το κεφάλι τους. Το μόνο που βλέπουν είναι ο τοίχος μπροστά τους, ενώ ακούνε -χωρίς όμως να βλέπουν- άλλους ανθρώπους πίσω τους. Εκεί, δηλαδή πίσω τους, καίει επιπλέον μια φωτιά που ρίχνει φως στον τοίχο που βρίσκεται εμπροσθέν τους. Όταν άνθρωποι περνούν μεταξύ τοίχου και φωτιάς, οι σκιές τους διαγράφονται πάνω στον τοίχο, ενώ οι δεσμώτες ακούνε μόνο μια υπόκωφη ηχώ. Η μόνη πραγματικότητα για αυτούς είναι οι σκιές!

Κατόπιν, κάποιοι απελευθερώνονται από τα δεσμά. Βλέπουν τη φωτιά και τα αντικείμενα που σχημάτιζαν τις σκιές. Βρίσκουν έναν τρόπο να βγουν από το σπήλαιο, στο φως του ήλιου. Τα μάτια τους δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στο δυνατό φως, όμως σταδιακά γνωρίζουν τον πραγματικό κόσμο. Εάν αποφασίσουν να ξαναμπούν στη σπήλια, τα μάτια τους θα προσαρμοστούν ξανά στο σκοτάδι. Εάν επιπλέον επιχειρήσουν να εξηγήσουν την πραγματικότητα στους άλλους κρατούμενους, ενδεχομένως να αντιμετωπιστούν ως τρελοί και να δεχτούν το μίσος και την οργισμένη αντίδρασή τους. Τι πρέπει να κάνουν λοιπόν, ρωτάει ο μεγάλος φιλόσοφος και δίνει ο ίδιος την απάντηση: όσοι ελευθερώθηκαν είναι οι φιλόσοφοι κι αυτοί έχουν χρέος να επιστρέψουν πίσω και να διδάξουν και τους υπόλοιπους...


Παράθεση
ARHS2
(@arhs2)
Κορυφαίος Γαμήκος Registered
Joined: 5 years ago
Posts: 1022
 

Εν τελει, η τυχη ισχυει σε ολες τις πτυχες της. δλδ. κερδιζω ενα εισητηριο κρουαζιερα στην καραιβικη και βουλιαζουμε το πλοιο. Χανω το αεροπλανο και αυτο πεφτει. Κληρωνομαι στο ΦΦ αλλα δεν αποδεχομαι η δεν μπορω. Κερδιζω στο λαχειο αλλα χανεται το χαρτακι, πλυνεται στο πλυντηριο, παει στον υπονομο κτλ. Κερδιζω στο τζοκερ εστω και μικροποσα, αλλα αργω να τα εξαργυρωσω 6 μηνες και μεταβιβαζονται στα αζητητα.... Οι περισσοτερες -ισως και ολες- ειναι πραγματικες περιπτωσεις.


ΑπάντησηΠαράθεση

Greek Porn Film Sugar Babes Porn

New Greek Porn Film!

By SugarBabes!

 

 

Forum 1
 Anonymous
(@Anonymous)
Joined: 1 second ago
Posts: 0
 

«Η αγάπη είναι επικίνδυνη»

Ο τίτλος του post, είναι από μια φράση του Κρισναμούρτι που είπε στη δεύτερη ομιλία του στο Μπαγκαλόρε, στην Ινδία, το 1948 και με είχε βάλει σε σκέψεις όταν την πρατάκουσα. Μια φίλη προσπαθούσε να θυμηθεί κάποιες από αυτές τις προσωπικές μου σκέψεις που είχα γράψει με ανάλογο τίτλο, τον Νοέμβριο του 2007. Κι επειδή από τότε, έχουν περάσει δέκα χρόνια, έχουν μπει πολλοί καινούργιοι φίλοι στο blog – και μια και μου άρεσε και το κείμενο – είπα να το ξανανεβάσω κάνοντας κάποιες μικρές αλλαγές. Διαβάστε το, αν σας κάνει κέφι.
Κατ΄αρχήν να πω ότι όσα θα ακολουθήσουν είναι προσωπικές μου σκέψεις και μπορεί και να μην είναι σωστές, άσχετο αν εκφράζομαι απόλυτα. Πρώτα-πρώτα, λοιπόν, να πω ότι δεν υπάρχει «αληθινή» και «ψεύτικη» αγάπη, όπως έχω ακούσει να λένε. Ή υπάρχει αγάπη ή δεν υπάρχει. Μετά να σημειώσω ότι η πειθαρχία και η υπακοή σημαίνουν υποταγή. Η υποταγή σημαίνει φόβο κι όταν υπάρχει φόβος δεν υπάρχει αγάπη. Τα παιδιά που φοβούνται τους γονείς τους, δεν τους αγαπούν. Μην κοροϊδευόμαστε. Το παιδί που το έχει σαπίσει στο ξύλο ο γονιός του δεν αγαπά τον γονιό του. Αυτό που νομίζει για αγάπη είναι απλώς η ενοχή που νοιώθει επειδή δεν αγαπά το γονιό του κι η κοινωνία και η θρησκεία λένε ότι πρέπει να «αγαπάς τους γονείς σου».
Επίσης να πω ότι , συγνώμη, αλλά… ο έρωτας δεν είναι αγάπη. Ο έρωτας είναι «μαστούρα», ενώ η αγάπη είναι διαύγεια. Ο έρωτας – όπως πολύ καλά ξέρετε – πεθαίνει, η αγάπη όμως ποτέ.
Η καρδιά δεν ξέρει από δέσμευση, γιατί η δέσμευση είναι ανάγκη του μυαλού. Το μυαλό είναι που ζητάει ψυχολογική ασφάλεια σε γάμους και τέτοια. Η καρδιά δεν τα χρειάζεται αυτά. Ακόμα, ο έρωτας είναι ιδιοτελής, η αγάπη όχι.
Όταν είσαι ερωτευμένος μοιάζει σαν να υπάρχει ανιδιοτέλεια, αφού νοιώθεις ένα ολοκληρωτικό δόσιμο του εαυτού σου στον άλλον, δηλαδή κάτι σαν να σβήνει το «εγώ» που είναι η πηγή της ιδιοτέλειας. Ναι, αλλά ταυτόχρονα, συνεχίζει να υπάρχει και το «εγώ», γιατί αυτό είναι που αναζητάει ευχαρίστηση από την ερωτική σχέση, ευχαρίστηση για τις αισθήσεις και το μυαλό. Αυτό σημαίνει ότι η ανιδιοτέλεια, που συνεπάγεται το δόσιμο ακόμα και της ζωής σου για το αγαπημένο σου πρόσωπο, λειτουργεί ταυτόχρονα με κάτι αντιφατικό, δηλαδή ότι αυτό γίνεται επειδή προσφέρει ευχαρίστηση στο εγώ σου. Το «εγώ», ο εαυτός, είναι που γεννάει στην ερωτική σχέση το αίσθημα του ανικανοποίητου. Κι αυτό με τη σειρά του γεννά την αβεβαιότητα, που θρέφει: την κτητικότητα, τη ζήλεια, το φόβο. Σ’ αυτή τηv κτητικότητα, σ’ αυτή τηv εξάρτηση υπάρχει μια ψεύτικη αίσθηση εvότητας πoυ συvτηρεί και θρέφει τηv πρoσωριvή αίσθηση ότι «όλα πάvε καλά»· αλλά αυτό δεv είvαι αγάπη, γιατί μέσα της υπάρχει καχυποψία που φέρνει φόβο.
Ξέρετε, ν’ αγαπάς σημαίνει να είσαι ελεύθερος – και οι δύο σε μια σχέση να είναι ελεύθεροι. Και όπου υπάρχει πιθανότητα να υποφέρεις, όπου υπάρχει πιθανότητα πόνου στην αγάπη, τότε αυτό δεν είναι αγάπη, είναι απλώς μια λεπτή μορφή ιδιοκτησίας, κτητικότητας. Γι’ αυτό καθετί που κάνεις χωριστά, ανεξάρτητα από τον άλλον, είναι επόμενο να δημιουργεί ταραχή, ζήλια, πόνο και δυστυχία. Κι έτσι ο καθένας σ’ αυτή τη σχέση – και συνήθως η γυναίκα – πρέπει να καταπιέσει αυτά που πραγματικά νιώθει προκειμένου να συμμορφωθεί με αυτά που ζητάει το άλλο πρόσωπο. Πόσες γυναίκες δεν εγκατέλειψαν το επάγγελμά τους ή φιλίες τους επειδή τους το ζήτησε – από δήθεν αγάπη – ο άντρας τους; Με άλλα λόγια, η συνεχής απώθηση παρορμήσεων που φέρνει αυτή η δήθεν αγάπη, καταστρέφει τελικά τη ζωή και των δύο. Σ’ αυτού του είδους την «αγάπη», δεν υπάρχει ελευθερία· είναι απλώς μία λεπτή μορφή σκλαβιάς – ηθελημένης ίσως επειδή γεννάει ασφάλεια – αλλά πάντως σκλαβιάς. Για πόσες γυναίκες , άραγε, δεν είναι σίγουρα η αιτία καρκίνου του μαστού αυτή η μη συνειδητοποιημένη σκλαβιά, η υποταγή, η υπακοή, που προσφέρει πρακτική ασφάλεια και μόνο. Γιατί ψυχολογική ασφάλεια δεν υπάρχει, αφού η κάθε στιγμή στη ζωή μπορεί να είναι και η τελευταία. Και ο άνθρωπος που πάνω του έχεις επενδύσει συναισθηματικά μπορεί αύριο να πάψει να υπάρχει. Αλλά όταν νοιώθεις αγάπη, δεν την επενδύεις, την προσφέρεις. Αν αγαπούσαμε πραγματικά, ξέρετε τι διαφορετικός που θα ήταν αυτός ο κόσμος; Πόσο διαφορετικοί θα είμαστε εμείς οι ίδιοι; Θα είμαστε αληθινά ευτυχισμένοι άνθρωποι. Οπότε δεν θα επενδύαμε την ευτυχία μας σε αντικείμενα, στην οικογένεια, σε άλλους ανθρώπους, σε ιδανικά. Θα είμαστε ευτυχισμένοι κι επομένως τα αντικείμενα, οι άνθρωποι και τα ιδανικά δεν θα δυνάστευαν τις ζωές μας και θα υπήρχε αληθινή επικοινωνία ανάμεσά μας Αλλά, βλέπετε, δεν μας απασχολεί η αγάπη, δεν ενδιαφερόμαστε να επικοινωνούμε με τους άλλους. Θέλουμε να έχουμε ασφάλεια περιφραγμένοι είτε μέσα στην οικογένεια και στην ιδιοκτησία είτε στις ιδέες· και όταν ο νους αναζητάει ασφάλεια δεν μπορεί ποτέ να γνωρίσει την αγάπη. Γιατί η αγάπη είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα που υπάρχει, επειδή όταν αγαπάμε κάποιον είμαστε ευάλωτοι, είμαστε ανοιχτοί. Αλλά δεν θέλουμε να είμαστε ανοιχτοί, δεν θέλουμε να είμαστε ευάλωτοι. Θέλουμε – πιο πολύ από καθετί άλλο – να είμαστε περιφραγμένοι, θέλουμε να έχουμε την ησυχία μας. Η αγάπη είναι το πιο επικίνδυνο και αβέβαιο στοιχείο στη ζωή· και επειδή δεν θέλουμε να ζούμε στην αβεβαιότητα, ζούμε με το μυαλό. Το αίσθημα είναι πολύ επικίνδυνο, το να νοιώθεις είναι πολύ επικίνδυνο, δεν είναι; Το να νοιώθεις πολύ έντονα μπορεί να σε οδηγήσει σε ό,τι ονομάζεις χάος, σε μπέρδεμα, σε αταξία· οπότε το ελέγχεις εκλογικεύοντάς το και με την εκλογίκευσή του παύεις να είσαι μεγαλόψυχος. Τα δυνατά αισθήματα – όχι τα ρομαντικά, τα μελό συναισθήματα – είναι επικίνδυνα, η αγάπη είναι πολύ επικίνδυνη· οπότε αρχίζεις να σκέφτεσαι γύρω από την αγάπη κι όχι να τη νοιώθεις, πράγμα που ελαχιστοποιεί την αγάπη και σιγά σιγά την καταστρέφεις για να μην σου χαλάει την ησυχία. Και σου χαλάει την ησυχία επειδή η αγάπη φλέγεται, δεν ησυχάζει ποτέ, υπάρχει από στιγμή σε στιγμή, είναι δημιουργική, νέα, φρέσκια, χαρούμενη, κι επομένως είναι πολύ επικίνδυνη για την κοινωνία, για τις σχέσεις μας. Οπότε η σκέψη μετριάζει την αγάπη, την ελέγχει, την τιθασεύει, την καθοδηγεί, την νομιμοποιεί, εξουδετερώνει τους κινδύνους της.
Όταν αγαπάς κάποιον, αγαπάς όλη την ανθρωπότητα όχι απλώς ένα πρόσωπο, αγαπάς τον άνθρωπο. Και είναι επικίνδυνο να αγαπάς τον άνθρωπο σήμερα, δεν είναι;


ΑπάντησηΠαράθεση
Forum 1
 Anonymous
(@Anonymous)
Joined: 1 second ago
Posts: 0
 

Προς τιμήν.
140 χρόνια από την γέννησή του.

ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ
[HERMANN HESSE (1877-1962)]: Γυναίκες αγαπώ…

Γυναίκες αγαπώ που πριν χιλιάδες χρόνια εζήσαν
και τις αγάπησαν ποιητές και τις ετραγουδήσαν.

Και πόλεις αγαπώ που τα ψηλά, αδειανά τους τείχη
κλαίνε γενιών που σβήσανε βασιλικών την τύχη.

Και πόλεις άλλες αγαπώ που θα χτιστούν μια μέρα
όταν κανείς μας δε θα ζει κανείς μας πια εδώ πέρα.

Γυναίκες αγαπώ – λιγνές, αβρές, μ’ εξαίσια κάλλη
όπου κοιμούνται αγέννητες στων χρόνων την αγκάλη.

Σα θα ’ρθουν η ομορφιά τους που σαν άστρο θα φαντάζει
χλωμή με των ονείρων μου την ομορφιά θα μοιάζει.

Μετάφραση: Λ. Κουκούλας

ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ [HERMANN HESSE (1877-1962)]: Πέρ’ από τα χωράφια

Πέρ’ απ’ τον ουρανό τραβούνε νέφη
κι ο άνεμος πέρ’ απ’ τα χωράφια,
οδοιπορεί, από τα χωράφια πέρα,
το παιδί της μητέρας μου, χαμένο.

Πνέουνε τα φύλλα πέρ’ από τους δρόμους,
πέρ’ απ’ τα δέντρα τα πουλιά φωνάζουν –
πέρ’ από τα βουνά, κάπου, κι εμένα
η μακρινή πατρίδα πρέπει να ’ναι.

Μετάφραση: Άρης Δικταίος

ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ [HERMANN HESSE (1877-1962)]: Πάνω στους αγρούς

Πάνω στον ουρανό περνούνε σύννεφα
ο άνεμος πάνω απ’ τους αγρούς
και πάνω στους αγρούς πλανιέται
της μάνας μου το χαμένο παιδί.

Πάνω στο δρόμο φύλλα ο άνεμος φυσάει,
στα δέντρα κλαίνε τα πουλιά –
κάπου εκεί πέρα απ’ τα βουνά
το μακρινό μου σπίτι πρέπει να ’ναι.

Μετάφραση: Ανδρέας Αγγελάκης

ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ [HERMANN HESSE (1877-1962)]: Πάνω απ’ τους αγρούς…

Πάνω απ’ τον ουρανό τα σύννεφα πετούν
και πάνω απ’ τους αγρούς οι άνεμοι φυσούν,
πάνω απ’ τους αγρούς οδοιπορεί
της μάνας μου το χαμένο παιδί.

Πάνω απ’ τους δρόμους τα φύλλα πετούν,
πάνω απ’ τα δέντρα τα πουλιά τραγουδούν –
κάπου πάνω απ’ τη βουνοκορφή
πρέπει να ’ναι η πατρίδα μου η μακρινή.

Μάιος 1900

Μετάφραση: Σμαρώ Τάση

ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ [HERMANN HESSE (1877-1962)]: Η ώρα

Είχα καιρό· μπορούσα να πηγαίνω
κι όλα δε θα ’χανε συμβεί
κι όλα καθάρια κι αγνά θα ’σαν
ως πριν από τη μέρα εκείνη!

Έπρεπε να γενεί. Ήρθεν η ώρα,
η σύντομη, η βαριά, και πήρε
γοργά, αμετάτρεπτα, μαζί της
της νεότητας τη λάμψη ακέρια.

Μετάφραση: Άρης Δικταίος

ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ [HERMANN HESSE (1877-1962)]: Η ώρα

Χρόνος υπήρχε· μπορούσα να είχα φύγει,
κι όλα δεν θα είχανε συμβεί,
κι όλα θα ήταν καθαρά και διαυγή,
όπως ήτανε πριν τη μέρα εκείνη!

Έπρεπε να γίνει. Η ώρα ήρθε,
η σύντομη, η αποπνικτική,
και με κάθε της βήμα πήρε,
όλη τη λάμψη της νιότης μαζί.

Δεκέμβριος 1901

Μετάφραση: Σμαρώ Τάση

ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ [HERMANN HESSE (1877-1962)]: Ραβέννα

Και στη Ραβέννα ακόμη πήγα.
Μια μικρή πολιτεία νεκρή ’ναι,
που ’χει εκκλησιές πολλές κι ερείπια, –
μπορείς για δαύτα να διαβάσεις.

Βαδίζεις και κοιτάς τριγύρω,
οι δρόμοι σκοτεινοί κι υγροί ’ναι
κι είναι από αιώνες σιωπηλοί
και χλόη παντού και βρύο φυτρώνει!

Είναι όπως τα παλιά τραγούδια,
που τα γροικάς και δε γελάς,
και τ’ ακούς και τα συλλογιέσαι
μετά ως βαθιά μέσα στη νύχτα.

Μετάφραση: Άρης Δικταίος

ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ [HERMANN HESSE (1877-1962)]: Είμαι ένα άστρο

Είμαι ένα άστρο στον άπειρο ουρανό,
που τον κόσμο παρατηρεί, τον κόσμο περιφρονεί,
και στην πυρά του φλέγεται.

Είμαι η θάλασσα που τη νύχτα θεριεύει,
η πένθιμη θάλασσα, η φορτωμένη θύματα
που νέες αμαρτίες πάνω στις παλιές σωρεύει.

Είμαι από τον κόσμο σας εξορισμένος
από περηφάνια αναθρεμμένος, από περηφάνια εξαπατημένος,
είμαι ο βασιλιάς δίχως χώρα.

Είμαι το βουβό παράφορο πάθος,
σε σπίτι δίχως εστία, σε πόλεμο δίχως σπαθί,
και άρρωστος από την ίδια μου την ισχύ.

1896

Μετάφραση: Σμαρώ Τάση

ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ [HERMANN HESSE (1877-1962)]: Λευκά σύννεφα

Ω! δες, αιωρούνται πάλι
σαν μελωδίες απαλές
όμορφων ξεχασμένων τραγουδιών
στον καταγάλανο ουρανό!

Καμιά καρδιά να τα νοιώσει δεν μπορεί,
που σε μακρινό ταξίδι
όλου του πόνου κι όλης της χαράς τη γνώση
αυτού που ταξιδεύει δεν θα δει.

Εγώ αγαπώ τα λευκά, τα αιθέρια
σαν τον ήλιο, τη θάλασσα και τον αέρα,
γιατί των ανέστιων
είναι άγγελοι κι αδέρφια.

Νοέμβριος 1902

Μετάφραση: Σμαρώ Τάση

ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ [HERMANN HESSE (1877-1962)]: Βιβλία

Του κόσμου αυτού όλα τα βιβλία
δεν σου φέρνουν ευτυχία,
αλλά μυστικά σε οδηγούν
στον εαυτό σου πίσω.

Εκεί τα πάντα που χρειάζεσαι θα εύρεις,
τ’ αστέρια, το φεγγάρι και τον ήλιο,
γιατί το φως που μ’ ερωτήσεις γυρεύεις,
κατοικεί μέσα σε σένα τον ίδιο.

Η σοφία που έψαχνες καιρό
μέσα σε κάθε βιβλιοθήκη,
τώρα λάμπει σε κάθε σελίδα –
γιατί τώρα σου ανήκει.

Απρίλιος 1918

Μετάφραση: Σμαρώ Τάση

ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ [HERMANN HESSE (1877-1962)]: Πεταλούδα στο κρασί

Στο κύπελλο με το κρασί μια πεταλούδα πετά,
στο γλυκο χαμό της υποκύπτει μεθυσμένη,
λάμνει βρεγμένη να πεθάνει αποφασισμένη·
ώσπου στο τέλος το δάχτυλό μου από μέσα την τραβά.

Έτσι είναι κι η καρδιά μου, την έχουν τα μάτια σου τυφλώσει,
ευτυχισμένη στο ευωδιαστό κύπελλο της αγάπης βυθισμένη,
να πεθάνει αποφασισμένη, απ’ το κρασί της μαγείας σου μεθυσμένη,
αν μια κίνηση του χεριού σου την μοίρα μου δεν περατώσει.

6 Ιουλίου 1919


ΑπάντησηΠαράθεση

Model Escorts gr Athens Escorts

Celebrity Athens Escorts

Forum 1
 Anonymous
(@Anonymous)
Joined: 1 second ago
Posts: 0
 

«Υπήρχε μια χώρα όπου όλοι ήταν κλέφτες.
Τη νύχτα κάθε κάτοικος έβγαινε με αντικλείδια κι ένα φανάρι και πήγαινε να διαρρήξει το σπίτι ενός γείτονα. Επέστρεφε την αυγή φορτωμένος κι έβρισκε το σπίτι του διαρρηγμένο. Κι έτσι όλοι ζούσαν αρμονικά και χωρίς προβλήματα, αφού ο ένας έκλεβε τον άλλον, κι αυτός έναν άλλον ακόμα και ούτω καθεξής, μέχρι να έρθει η σειρά του τελευταίου που έκλεβε τον πρώτο.
Το εμπόριο σε εκείνη τη χώρα ασκείτο με τη μορφή της απάτης, τόσο από την πλευρά εκείνου που πουλούσε όσο και από την πλευρά εκείνου που αγόραζε. Η κυβέρνηση ήταν μια εταιρία που εγκληματούσε σε βάρος των πολιτών, και οι πολίτες, από τη μεριά τους, νοιάζονταν μόνο να εξαπατούν την κυβέρνηση. Έτσι η ζωή συνεχιζόταν χωρίς δυσκολίες, και δεν υπήρχαν ούτε πλούσιοι ούτε φτωχοί.
Τότε, κανείς δεν ξέρει πώς, βρέθηκε στη χώρα ένας τίμιος άνθρωπος. Τη νύχτα, αντί να βγαίνει με τον σάκο και το φανάρι, έμενε στο σπίτι του να καπνίζει και να διαβάζει μυθιστορήματα. Έρχονταν οι κλέφτες, έβλεπαν το φως αναμμένο και δεν ανέβαιναν.
Αυτή η κατάσταση διήρκεσε για λίγο· μετά έπρεπε να τον κάνουν να καταλάβει ότι εάν ήθελε να ζει χωρίς να κάνει τίποτα, αυτός δεν ήταν λόγος να μην αφήνει τους άλλους να κλέβουν. Για κάθε νύχτα που αυτός περνούσε στο σπίτι του, μία οικογένεια δεν έτρωγε την επόμενη ημέρα.
Μπροστά σε αυτά τα επιχειρήματα, ο τίμιος άνθρωπος δεν μπορούσε να εναντιωθεί. Άρχισε κι αυτός να βγαίνει το βράδυ και να γυρίζει την αυγή, όμως, να κλέψει δεν πήγαινε. Τίμιος ήταν, δεν υπήρχε τίποτα να κάνει. Πήγαινε μέχρι τη γέφυρα κι έμενε να κοιτάζει το νερό να περνάει από κάτω. Επέστρεφε στο σπίτι του και το έβρισκε διαρρηγμένο.
Σε λιγότερο από μία εβδομάδα, ο τίμιος άνθρωπος βρέθηκε απένταρος, χωρίς να έχει τίποτα να φάει, με το σπίτι άδειο. Όμως, μέχρι εδώ, μικρό το κακό, γιατί η ευθύνη ήταν δική του. Το πρόβλημα ήταν ότι με αυτόν τον τρόπο που έπραττε δημιουργείτο ένα χάος. Γιατί άφηνε τους άλλους να του κλέβουν τα πάντα, ενώ αυτός δεν έκλεβε κανέναν· έτσι, υπήρχε πάντα κάποιος που επιστρέφοντας την αυγή στο σπίτι του το έβρισκε άθικτο γιατί ήταν το σπίτι που έπρεπε να διαρρήξει αυτός.
Γεγονός είναι ότι μετά από λίγο, εκείνοι που δεν έπεφταν θύματα κλοπής βρέθηκαν να είναι πιο πλούσιοι από άλλους και να μην θέλουν πλέον να κλέβουν. Κι αυτοί που πήγαιναν να κλέψουν το σπίτι του τίμιου ανθρώπου, το έβρισκαν πάντα άδειο· έτσι γίνονταν φτωχοί. Εν τω μεταξύ, εκείνοι που έγιναν πλούσιοι απέκτησαν κι αυτοί τη συνήθεια να πηγαίνουν τη νύχτα στη γέφυρα να κοιτάζουν το νερό που περνούσε από κάτω. Αυτό μεγάλωσε το χάος, γιατί υπήρξαν πολλοί άλλοι που έγιναν φτωχοί.
Τότε, οι πλούσιοι είδαν ότι, με το να πηγαίνουν τη νύχτα στη γέφυρα, θα γίνονταν φτωχοί μετά από λίγο. Και σκέφτηκαν: «Να πληρώσουμε τους φτωχούς να πηγαίνουν να κλέβουν για λογαριασμό μας». Έκαναν τα συμβόλαια, ορίστηκαν οι μισθοί, τα ποσοστά· φυσικά, πάντα κλέφτες ήταν, και προσπαθούσαν να εξαπατήσουν οι μεν τους δε. Όμως -όπως συνήθως συμβαίνει- οι πλούσιοι γίνονταν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.
Υπήρχαν πλούσιοι τόσο πλούσιοι που δεν είχαν πια ανάγκη να κλέβουν και να βάζουν άλλους να κλέβουν για να συνεχίζουν να είναι πλούσιοι. Όμως, εάν σταματούσαν να κλέβουν, θα γίνονταν φτωχοί γιατί οι φτωχοί τούς έκλεβαν. Πλήρωσαν, λοιπόν, τους πιο φτωχούς από τους φτωχούς για να προφυλάσσουν την περιουσία τους από τους άλλους φτωχούς, κι έτσι ίδρυσαν την αστυνομία και δημιούργησαν τις φυλακές.
Με αυτόν τον τρόπο, λίγα μόλις χρόνια μετά την άφιξη του τίμιου ανθρώπου, κανείς δεν μιλούσε πια για κλοπές, αλλά μόνο για πλούσιους ή φτωχούς, παρότι ήταν πάντα όλοι κλέφτες. Τίμιος υπήρξε μόνο εκείνος ο ένας που πέθανε σύντομα. Από πείνα».
Italo Calvino (La pecora nera)Το μαυρο προβατο


ΑπάντησηΠαράθεση
Forum 1
 Anonymous
(@Anonymous)
Joined: 1 second ago
Posts: 0
 

Ο Γιάνης Βαρουφάκης στόχος καταιγισμού λιβελογραφημάτων

Κλεάνθης Γρίβας

«Η δουλειά του δημοσιογράφου είναι να καταστρέφει την αλήθεια, να ψεύδεται κατάφωρα, να διαστρεβλώνει, να διαβάλλει, να κολακεύει τον θεό του χρήματος και να πουλάει τη χώρα του και τους συνανθρώπους του για το καθημερινό του ψωμί… Είμαστε υποτελείς και εργαλεία των πλουσίων ανθρώπων που βρίσκονται στο παρασκήνιο. Είμαστε μαριονέτες, εκείνοι τραβάνε τα κορδόνια κι εμείς χορεύουμε. Τα ταλέντα μας, οι δυνατότητες και οι ζωές μας είναι όλα ιδιοκτησία άλλων ανθρώπων. Είμαστε διανοούμενες πόρνες».

John Swinton (1829-1901)
εμβληματική μορφή στην ιστορία
της αμερικανικής δημοσιογραφίας

Δύο δημοσιεύματα στην «Καθημερινή» (Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016) για τον κ. Βαρουφάκη και το Σχέδιο Β, που αναπαράχθηκαν με τη γνωστή «ανιδιοτελή» προθυμία από πολλές ιστοσελίδες έδωσαν έναυσμα σε μια εμπαθή κακο-δημοσιογραφία για ένα βιβλίο που, είναι προφανές, ότι η «συμμαχία των προθύμων» ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΕΙ ΔΙΑΒΑΣΕΙ, (όπως προκύπτει από την τύπου copy-paste μαζική αναπαραγωγή) και «κρίνει» (με τί γνώσεις, άραγε) κάτι που αγνοεί.

Αλλά, αυτό δεν εκπλήσσει κανέναν, δεδομένου ότι τόσο οι επαγγελματίες πολιτικοί όσο και οι απελπιστικά «μορφωμένοι» και «ανιδιοτελείς» δημοσιογράφοι αποτελούσαν πάντοτε ένα συμπληρωτικό δίπολο.

Οι καθ’ ημάς σύγχρονοι «Βάστα Ρόμελ» - υπέρμαχοι της Γερμανικής Ευρώπης δεν διανοήθηκαν να ελέγξουν την ποιότητα της προπαγάνδας τους, ρίχνοντας μια ματιά στο Νομοθετικό Διάταγμα 17/1974 σχετικά με την «Πολιτική Σχεδίαση Έκτακτης Ανάγκης για την αντιμετώπιση απειλών κατά της χώρας», που επιβάλλει την επεξεργασία Σχεδίων Α, Β, Γ, κ.ο.κ., για την αντιμετώπιση πιθανών απειλών, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται και οι απειλές κατά της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας.

Όπως τονίζεται στο Άρθρο 2 (Έννοιες όρων και Γενικοί Ορισμοί), παράγραφος 5: «Κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι κάθε αιφνίδια κατάσταση, που προκαλείται από φυσικά ή άλλα γεγονότα τεχνολογικά ή πολεμικά και έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ή την απειλή δημιουργίας εκτεταμένων απωλειών, ζημιών και καταστροφών σε έμψυχο ή άψυχο δυναμικό της χώρας ή την παρακώλυση και διατάραξη της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας».

Συνεπώς, η πολιτική ηγεσία, αντιμέτωπη με την διατυπωθείσα απειλή της «εκδίωξης» της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, έπρεπε να έχει ήδη επεξεργαστεί όχι ένα αλλά πολλά Σχέδια Β.

1) Ο Γιάνης Βαρουφάκης, εκτελώντας το καθήκον που του επίτασσε ο νόμος και η θέση του (σπάνιο πράγμα στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας), έκανε άριστα που επόπτευσε στην επεξεργασία ενός Σχεδίου Β για την περίπτωση που πραγματοποιούνταν αυτή η απειλή και μ’ αυτό τον τρόπο, κάλυψε ένα διαχρονικό κενό σχεδιασμού για το οποίο είναι υπόλογα -πολιτικά και ποινικά- όλα τα μέλη του ΚΥΣΕΑ και οι Υπουργοί Οικονομικών από τις 1/1/2002 (που παραδώσαμε την κυριαρχία επί του νομίσματός μας στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα).

Συνεπώς, ο Γιάννης Βαρουφάκης θα έπρεπε ΝΑ ΕΠΑΙΝΕΙΤΑΙ επειδή επεξεργάστηκε (πολύ σωστά) ένα Σχέδιο Β για την αντιμετώπιση ενδεχόμενης απειλής της «έξωσης» της Ελλάδας από το Ευρώ, και ΝΑ ΕΓΚΑΛΕΙΤΑΙ εάν δεν το είχε κάνει.

2) Όπως συμβαίνει σε όλα τα, σχετικώς, ευνοούμενα κράτη υπάρχει μια διαρκής επεξεργασία Σχεδίων Α, Β, Γ, κ.ο.κ., τα οποία δεν εκπονούνται για να εφαρμοστούν παρά μόνο εάν και όταν εκδηλωθεί η απειλή.

3) Ποιος είναι υπεύθυνος για τη συγκρότηση των Επιτροπών για την «Πολιτική Σχεδίαση Έκτακτης Ανάγκης»; Φυσικά ο εκάστοτε πρωθυπουργός της χώρας και όχι ο εκάστοτε υπουργός οικονομικών.

Σύμφωνα με το Ν.Δ. 17/1974 (άρθρο 6, παράγραφος 1): «Δι` αποφάσεων του Πρωθυπουργού, προκαλουμένων υπό του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης/Αρχηγείου Ενόπλων Δυνάμεων, δύναται από του καιρού της ειρήνης να συγκροτώνται Επιτροπαί εξ Υπουργών, συναφούς αρμοδιότητος Υπουργείων, προς επίλυσιν των αναφυομένων προβλημάτων εις τον εν γένει ανεφοδιασμόν της Χώρας, τας μεταφοράς και την υγειονομικήν περίθαλψιν. Αι αποφάσεις των εν λόγω εξ Υπουργών Επιτροπών είναι υποχρεωτικαί δι` άπαντα τα Υπουργεία και απάσας τας Αρχάς μετά προηγουμένην έγκρισιν υπό του Ανωτάτου Συμβουλίου Εθνικής Αμύνης. Ως Γραμματεία της εξ Υπουργών Επιτροπής θα χρησιμοποιήται η αρμοδία Διεύθυνσις του Αρχηγείου Ενόπλων Δυνάμεων».

4) Σε συλλογικό επίπεδο, σε κάθε χώρα, οι Επιτροπές Πολιτικού Σχεδιασμού και τα Γενικά Επιτελεία επεξεργάζονται ένα πλήθος Σχεδίων Α, Β, Γ, για την αντιμετώπιση πιθανών απειλών. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα εφαρμόζουν κιόλας. Απλώς, είναι δηλωτικό της υπευθυνότητας και της ετοιμότητας της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας να τα εφαρμόσει εάν και όταν εκδηλωθεί μια απειλή. ΕΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ, δεν θα υφίσταντο ως «Επιτροπές Πολιτικού Σχεδιασμού» και ως «Γενικά Επιτελεία» αλλά ως παιδικές χαρές.

5) Σε ατομικό επίπεδο, κάθε άνθρωπος ενεργεί με παρεμφερή τρόπο: επεξεργάζεται ένα «Σχέδιο Β» (όταν π.χ., αποταμιεύει ή κάνει μια ασφάλεια υγείας) για την αντιμετώπιση ενός πιθανού σοβαρού προβλήματος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΝΑ ΑΡΡΩΣΤΉΣΕΙ για να εφαρμόσει το ατομικό του Σχέδιο Β.

6) Προς τι λοιπόν όλος αυτός ο -άνευ λόγου- κλαυθμός και οδυρμός των εξ’ επαγγέλματος «ευρωπαϊστών» (που αντικατέστησαν τους αλήστου μνήμης «επαγγελματίες εθνικόφρονες»);

• To 1963, μια ώρα πριν από τη δημοσιοποίηση της απόφασης για τη σύλληψη ολόκληρης της ηγεσίας της χωροφυλακής της Β. Ελλάδας για το ρόλο της στη δολοφονία του ανεξάρτητου βουλευτή της Αριστεράς Γρηγόρη Λαμπράκη, η αστυνομία επιχείρησε έναν αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης ανακοινώνοντας τη σύλληψη του «δράκου του Σέιχ-Σου» (που είχε σπείρει τον φόβο στην πόλη). Και στο βωμό αυτού του «αντιπερισπασμού», όχι ο «δράκος» αλλά μια «πεταλουδίτσα της νύχτας», ο Αριστείδης Παγκρατίδης (που μόνο «δράκος» δεν μπορούσε να ήταν) οδηγήθηκε στο απόσπασμα το 1968.

• To 2016, μερικές ώρες πριν από τη δημοσιοποίηση της απόφασης για αναβολή της δίκης του μεγαλύτερου μεταπολεμικού σκανδάλου (Siemens), στη χαβούζα της οποίας «σιτίζονταν» μέγας αριθμός της πολιτικής «αλήτ» της χώρας και με την οποία είχαν απευθείας σύνδεση τα «μαύρα ταμεία» των (τω πάλαι ποτέ, μεγάλων) κομμάτων, ξέσπασε ο καταιγισμός «Βαρουφάκη» (κι αυτό παρότι είχε προηγηθεί η απόφαση της Εισαγγελίας να αρχειοθετήσει τη μήνυση δύο δικηγόρων κατά του Βαρουφάκη γι’ αυτό το θέμα, θεωρώντας ότι ενήργησε σύμφωνα με το Ν.Δ. 17/1974). Τυπικός αντιπερισπασμός που επιτρέπει στον, εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσόντα, κόσμο των επαγγελματιών πολιτικών να ανακουφιστεί προσβλέποντας στην επικείμενη παραγραφή.

Ηθικό δίδαγμα: Η δύναμη της βλακείας που είναι ακατανίκητη (Κικέρων), όταν συνδυάζεται με εμπάθεια, αμάθεια, φθόνο, συμφέρον και «ξερω-λισμό», παράγει πάντοτε ένα πολύ εκρηκτικό μείγμα που αποσκοπεί στη ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ της κριτικής σκέψης.


ΑπάντησηΠαράθεση

Athens escorts and call girls

Athens Escorts & Call Girls

Forum 1
 Anonymous
(@Anonymous)
Joined: 1 second ago
Posts: 0
 

Zoi Hatzithoma

Ο ΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟΥ!
Έχω ένα όνειρο, έχω πολλά όνειρα...Ονειρεύομαι να ξυπνήσω το πρωί, να φιλήσω το παιδί μου και να φύγω για τη δουλειά, να είμαι δημιουργική, να γεννήσω καινούριες ιδέες και να πονάει το κεφάλι μου και το σώμα μου το μεσημέρι από την κούραση, αλλά να νιώθω πλήρης και να έχω ένα χαμόγελο χαραγμένο στο πρόσωπό μου.
Δε θέλω να τρέμω μη τυχόν και δεν πάρουμε πάλι κάποια δόση και να αισθανθώ ντροπή και αηδία και να σκύψω το κεφάλι. Να πιστεύω ότι είμαι άχρηστη και πως ''μαζί τα φάγαμε'' και σαν τους τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας θα περιμένω να με ταϊσουν οι ξένοι. Αυτό είμαστε; Τόση παρακμή; Εγώ φταίω μήπως;
Ας είναι όμως, ζούμε σε μια μαγική χώρα, που μας έμαθαν να μας εξουσιάζουν τα τζάκια και τα κούτσουρα και να μη μιλάμε. Κι ας έχουμε μορφωθεί, κι ας αντιλαμβανόμαστε, κι ας νιώθουμε. Γιατί είμαστε φτωχοί, όχι ανόητοι.
Ζούμε όμως σε μια υπέροχη ηλιόλουστη χώρα.. που οι κλίκες και τα κυκλώματα με αισχρές συνωμοσίες απατεώνων έφεραν εμάς και τα παιδιά μας στη διάβρωση και στην καταστροφή.
Σας έχω νέα όμως, φρέσκα, σπαρταράνε: πλέον είναι δύσκολο να μαντρώσετε τη σκέψη και τα όνειρα των νέων ανθρώπων αυτής της χώρας και η κοινωνία ψιθυρίζει ότι δε φάγαμε τίποτα μαζί, για την ακρίβεια δεν πλησίασε κανείς μας στο πλούσιο τραπέζι σας. Αγαπάμε τη χώρα μας, αλλά πιο πολύ τον γέρο μας πατέρα που έχετε τσαλαπατήσει και αρνούμαστε να δεχτούμε ότι εσείς διώχνετε το παιδί μας από τη χώρα του, για να ζείτε σαν γελοίοι μαχαραγιάδες.
Την αντίληψη και την αντίδραση τη χρωστάμε στα όνειρά μας και στους δικούς μας ανθρώπους που δεν άντεξαν και έδωσαν τέλος στον φόβο τους. Και στη μάνα μας που όταν χρειάστηκε νοσοκομείο δεν πήγε σε κανένα χλιδάτο, ούτε της χάρισαν τα νοσήλεια. Και για τον άδικο στιγματισμό του γραφικού Καστελλόριζου, λίγο είναι αυτό; Είστε μια φρίκη που έχει ονοματεπώνυμο. Γιατί πάντα και ο πάτος έχει όνομα.
Πολιτικοί με διδακτορικά στην κλεψιά, αδίστακτοι εντεταλμένοι μεγαλοσυμφερόντων, κακοί αποικιοκράτες, καναλάρχες αδίστακτοι, δικαστές άδικοι, ''κυρίες''...πολυτελείας και ασήμαντα ανθρωπάκια που σέρνονται για το κέρδος, σας έχω κι άλλα νέα: κανείς πλέον δε θα σας ανεχτεί, γιατί κανείς μας δεν κοιμάται ήσυχος τα βράδια. Υπάρχει θυμός και πίκρα και κάθε μέρα που περνάει, όσο οι ανομίες σας έρχονται ολοένα και περισσότερο στο φως, τόσο η ίδια σας η ξεφτίλα θα σας πνίξει. Κομμένο επομένως το υφάκι και το δαχτυλάκι που κουνιέται, κομμένες και οι ευκαιρίες.
Στο βάθος όμως είμαι αισιόδοξη, γιατί βλέπω τα βλέμματα των παιδιών, ακούω τη σκέψη τους, πράγμα που ποτέ δε σας ένοιαξε και έτσι ξεκινώ κάθε πρωί τη μέρα μου και τελικά αντέχω. Μεταξύ μας.. και συγνώμη με το θάρρος που δε σας έχω και λυπάμαι αν σας σοκάρω, αλλά πάντα πίστευα ότι η μοίρα του κόσμου είναι στα χέρια μας. Τα καλύτερα είναι κάπου παρακάτω, λοιπόν!Σκέφτομαι φωναχτά απόψε…κάτι με πνίγει στο λαιμό, για τα μικρά που είναι τόσο μεγάλα...και για το γαμώτο που βγαίνει από τα σφιγμένα μας δόντια.
Και κάτι τελευταίο: τα παιδιά μας θα ζήσουν εδώ και θα καταφέρουν να σταθούν στα πόδια τους και θα βάλουν πλάτη για τη χώρα τους, χωρίς να τους φοβίζει κανένα φάντασμα. Γιατί τα δικά μας παιδιά δε φοβούνται πλέον τα φαντάσματα!...Συνεννοηθήκαμε ή να σας το ζωγραφίσουμε;
Ακόμη ένα καλοκάιρι μαζί και είμαστε με τους ζωντανούς και έχουμε τις ίδιες ανησυχίες…είμαστε πολλοί και νοιαζόμαστε... Στη ζωή τίποτα δε γίνεται τυχαία, πάντα υπάρχουν σημάδια και πρέπει να τα βλέπουμε. Και τώρα υπάρχουν σημάδια…Θα τα καταφέρουμε…Μονόδρομος!


ΑπάντησηΠαράθεση
pourager
(@pourager)
Κορυφαίος Γαμήκος Trusted User Registered
Joined: 5 years ago
Posts: 1828
 

Απολαυστικό κείμενο του Κώστα Βοσταντζογλου¨

Ο ΥΠΕΡΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΙ ΟΛΕΘΡΙΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΑΙ ΑΥΤΟΥ.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΕΦΕΥΡΕΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟΝ ΑΥΤΟΙ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ ΜΙΑΝ ΑΠΕΙΛΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ.

Μία εμβριθής ομιλία του διαπρεπούς καθηγητού Κ.Β. εκφωνηθείσα επί τω νέω έτη.

(Έπαινος και εύφημος μνεία της Ακαδημίας Αθηνών).
Σεβασμιότατε, κύριε πρωθυπουργέ, κυρίες και κύριοι υπουργοί, κυρίες και κύριοι βουλευταί, κυρία περιφερειάρχης, αντιστράτηγέ μου, κυρίες και κύριοι. Καλησπέρα σας και ολόθερμες ευχές επί τω νέω έτη.
Δεν θα μακρυγορήσω. Θα εισέλθω αμέσως εις το θέμα μας.
Όπως ασφαλώς γνωρίζετε, η πρόοδος της ανθρωπότητος επετεύχθη μέσω των εφευρέσεων. Ο Κάϊν υπήρξε ο πρώτος μέγας επώνυμος εφευρέτης. Με την βοήθεια ενός βράχου άνοιξε το κεφάλι του αδερφού του και έλυσε το πρώτο πρόβλημα. Αυτό των κτηματικών διαφορών.
Η εφεύρεσις του τροχού και της φωτιάς, πολύ πολύ αργότερα, από ανωνύμους ευεργέτας της ανθρωπότητος, (ο Προμηθεύς είναι μυθικόν πρόσωπον και αμφισβητείται η ύπαρξίς του), βοήθησε στο να μεταφέρουμε ευκόλως και γρήγορα τα σκοτωμένα αδέρφια μας θύματα διαφόρων διαφορών - συμβάλλοντας τοιουτοτρόπως στον έλεγχο των γεννήσεων - σε χώρους κατάλληλους προς ταφή, που ευφυώς ονομάσαμε νεκροταφεία. Η καύσις των νεκρών δια της εφευρέσεως του πυρός επίσης εστάθη άκρως χρήσιμη, γιατί τα νεκροταφεία συνήθως πάσχουν από έλλειψιν διαθέσιμων χώρων.
Η εφεύρεσις της δουλείας βοήθησε στην μείωση του κατά κεφαλήν κόστους καταναγκαστικής εργασίας και την κατασκευήν μεγάλων έργων τα οποία άνευ της δουλείας είναι λίαν αμφίβολλον εάν θα κατασκευάζονταν δια να τα θαυμάζουμε σήμερον. Επίσης βοήθησε στην μείωση του πληθυσμού λόγω της εξαντλήσεως των φυσικών δυνάμεων των υποκειμένων, διότι τότε κυριαρχούσε η αντίληψις: πέθανες εσύ; έλα εσύ. Προσλαμβάνανε δηλαδή συνεχώς νέους δούλους λόγω αφθονίας εις το εν λόγω είδος.
Η κατεργασία του χαλκού και του σιδήρου, και η κατασκευή σπαθιών , λογχών και γενικώς αιχμηρών και κοφτερών αντικειμένων και η δι’ αυτών προγραμματισμένες εθιμικές σφαγές είμαι πεπεισμένος πως συνέβαλλαν κατά πολύ στο να κρατηθεί ο παγκόσμιος πληθυσμός σε υποφερτά επίπεδα για αιώνες. Δυστυχώς είναι παγκοίνως γνωστόν ότι τίποτα καλό δεν διαρκεί επί πολύ. Η εφεύρεσις του πολιτισμού, κατέστρεψε την παγκόσμια ισορροπία που με τόσο μόχθο και αίμα είχαν καταφέρει να φέρουν οι πρώτοι Νεάτερνταλ και οι Χόμο Σάπιενς που κατ’ εμέ ήσαν σοφοί ως άνθρωποι και έτρωγαν ο ένας τον άλλο.
Ο πληθυσμός της γης άρχισε να αυξάνεται ανεξέλεγκτα παρά τις εργώδεις προσπάθειες που κατέβαλλαν φωτισμένες προσωπικότητες και εφευρέτες όπως ο Ηρώδης που εφηύρε την σφαγή των νηπίων ή όπως ο Μέγας Αλέξανδρος - που εφηύρε την λύση του Γόρδιου δεσμού - και έσφαξε ότι μπορούσε, κουνιόταν και περπατούσε από την Ελλάδα μέχρι την Ινδία. (Έκτοτε η Ανατολή δεν ξανασήκωσε κεφάλι, διότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν μεθοδικό άτομο και όταν καθάριζε, καθάριζε).
Στον δρόμο που άνοιξε, βάδισε ο Ιούλιος Καίσαρας που ήτο επίσης εφευρέτης, στρατηγός, εραστής και διαφημιστής. Εφεύρισκε έξυπνες φράσεις όπως: “o κύβος ερρίφθη”, “τότε ο Καίσαρ διέβη τον Ρουβίκωνα”, “ήλθον, είδον, ενίκησα”, “ η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τιμία, πρέπει και να φαίνεται τιμία”, “και εσύ τέκνον Βρούτε”; Tέτοια μεγαλειώδη. Αυτός έσφαξε κυρίως την πλευρά που είχε περιφρονήσει ο Αλέξανδρος που είχε κόλλημα με την Ανατολή. Αυτός ανέλαβε να καθαρίσει την Δύση. Την εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία, τους Τεύτονες και τους Άγγλους. Τσαπατσούλης όπως απεδείχθη εκ των υστέρων, έφαγε μεν τον Βιργιγκετόριγα στην Αλέσια και κατάκτησε εδάφη, αλλά γενικώς, τα έκανε σκατά. Βέλγοι, Γάλλοι, Ολλανδοί, Αυστριακοί, Ισπανοί, Πορτογάλλοι, Γερμανοί και Άγγλοι μια και τους άφησε μαγιά, κατακτήσανε ότι δεν είχε κατακτηθεί έκτοτε και τυρρανήσανε και τυρρανούν την υφήλιο μέχρι σήμερα εντελώς φιλικώς και πεπολιτισμένως.
Μεμονομένες προσπάθειες ευφυών εφευρετών όπως ο Τσέγκις Χαν, ο Τιμουρλέγκ ή ο Αττίλας παρότι προς στιγμήν εφάνη πως θα έφερναν θετικά αποτελέσματα, επειδή δεν άφηναν λίθον επί λίθου και απ’ όπου πέρναγαν δεν ξαναφύτρωνε χορτάρι, απέτυχαν διότι οι προαναφερθέντες δεν άφησαν απογόνους άξιους και με ευρύ όραμα.
Οι φερέλπιδες κύριοι Κορτέζ και Πιζάρο εστράφησαν σε νέες χώρες όπως η εφευρεθείσα υπό του Κολόμβου Αμερική και άφησαν ημιτελές το έργο της σφαγής των Ευρωπαίων. Θεώρησαν πως θα πολεμούσαν και θα σφάζονταν από μόνοι τους και ήτο περιττόν να ασχοληθούν με ένα τελειωμένο θέμα. Προσπάθησαν λοιπόν να σφάξουν ότι μπορούσαν στην νέα ήπειρο. Κατάφεραν πολλά, αλλά και αυτοί φάνηκε ότι απείχαν πολύ από την τελειότητα. Η Ιερά εξέτασις συνεπικούρησε αυτό το μεγαλειώδες έργο με κάθε δυνατό τρόπο και εφευρετικώς, αλλά και αυτή απεδείχθη ολίγη και κατωτέρα εμπρός εις το μέγεθος του προβλήματος.
Συνέπεια αυτών των ολιγοριών που επέδειξαν όλοι αυτοί, ήταν να εκτιναχθεί η αυξησις του πληθυσμού σε πρωτοφανή επίπεδα.
Ο κύριος Βοναπάρτης με τα ολίγα εργαλεία που διέθετε τον 19ο αιώνα έσφαξε το κατά δύναμιν, αλλά ολίγον ο στρατηγός χειμών, ολίγον το Βατερλώ, δεν τον άφησαν να επιδείξει το εύρος των δυνατοτήτων του στην δημιουργία παράπλευρων απωλειών και ουσιώδη μείωσιν των κατοίκων της γήινης σφαίρας.
Έπρεπε να φτάσουμε στον 20ο αιώνα για να φανεί ένας άνθρωπος που μπορούσε να κατανοήσει το πρόβλημα σε όλες του τις διαστάσεις και να προσπαθήσει να βρει επιστημονικές λύσεις για το πρόβλημα. Ήτο εις φωτισμένος Αυστριακός δεκανεύς και εφευρέτης των στρατοπέδων εξόντωσης. Δυστυχώς και αυτός προσέκρουσε μετωπικώς εις τον Ρωσικόν χειμώνα και μετά τις παταγώδεις αποτυχίες του στο Στάλιγκραντ, το Λενινγκραντ και το Κουρσκ κατέληξε σε ένα υπόγειο του Βερολίνου να βομβαρδίζεται υπό του συντρόφου Ζούκωφ. Απογοητευμένος, που τα όνειρά του για εξάλειψη του προβλήματος του υπερπληθυσμού δεν είχαν αίσιον τέλος, έθεσε τέρμα στην ζωή του αυτοβούλως. Πρέπει να του αναγνωρίσουμε όμως ότι κατάφερε μέσα σε 6 έτη, από το 1939 έως το 1945 να ευθανατώσει κοντά στα 50 εκατομμύρια ψυχές, αποδειχθής - ο ειδεχθής - μέγας ευεργέτης της ανθρωπότητος. Ουδείς μέχρι τότε με τόσον πενιχρά μέσα δεν κατάφερε περισσότερα. Οφείλουμε να κλίνουμε ταπεινά το γόνυ και να του επιδαψιλεύσουμε πάσαν τιμήν δια τας αόκνους προσπαθείας του.
Την σκυτάλη ανέλαβε ο κύριος Τρούμαν το χρυσούν άγαλμα του οποίου κοσμεί την πόλιν των Αθηνών, όστις στην αρχή της καρριέρας του ήτο ταμίας και λογιστής της Μαφίας, άρα γνώριζε καλώς το καθαρίζειν και την εξαφάνισιν προβλημάτων. Ούτος εντός ολίγων ημερών εξάλειψε δια ατομικών βομβών τας πόλεις Χιροσίμα και Ναγκασάκι με 200.000 ψυχές. Αυτό αποτέλεσε μίαν πρωτοφανή επιτυχία η οποία συνάντησε την απόλυτον ευαρέσκειαν των υγιώς σκεπτομένων. Δυστυχώς και αυτός σταμάτησε το αγαθοεργόν του έργον και μάλιστα απαγόρευσε στον στρατηγό Μακ Άρθουρ να το συνεχίσει, στέλνοντάς τον στο σπίτι του.
Αυτή η λανθασμένη απόφασις εστάθη μοιραία. Η Κίνα άρχισε να γεννοβολάει ασταμάτητα και κατά τα φαινόμενα σε τρεις με πέντε αιώνες όλοι θα διαθέτουμε σχιστά μάτια.
Μόνη ελπίς μας σ’ αυτόν τον ολισθηρόν κατήφορον του ανθρωπίνου γένους, αποτελεί σήμερον ο Δονάλτιος Τραμπ. Αυτός μισεί τους πάντες. Μεξικανούς, Ινδούς, Κορεάτες, Κινέζους, Ρώσους, Ευρωπαίους, Αφρικανούς και όλους όσους μετέχουν στον ΟΗΕ και διαθέτει τα μέσα και την θέλησιν να μας στείλει στας αιωνίους μονάς.
Φρονώ πως δια το γενικόν καλόν θα πρέπει να θυσιαστώμεν. Η δραστική μείωσις μας θα προσφέρει ανάσαν εις την δοκιμαζομένην ανθρωπότητα.
Περαίνων την σύντομον αυτήν ανασκόπησιν, θα επανέλθω εις τους εφευρέτας και την χρησιμότητα αυτών δια την πρόοδον. Πολλοί εφευρέται αναλώθησαν στο να εύρουν την φιλοσοφικήν λίθον, το αεικίνητον ή όπως ο πατήρ μου το περίφημον δια την χρηστικότητά του αειχρήματον. Εγώ, ταπεινά θα ασχοληθώ με την εφεύρεσιν του αεισιχτιρίου. Το αεισιχτίριον θέλει αποτελέσει το πρωτοποριακόν εργαλείον εκείνον το οποίον εάν κάποιος σου επιβάλλει μνημόνιον τι, ή νεοφιλελευθερισμόν ή καπιταλισμόν να δύνασαι να τον εξαφανίσεις αυθωρεί και παραχρήμα. Θεωρώ πως θα είναι άκρως χρήσιμον εις τους Έλληνας και δυνάμεθα ευκόλως να κατοχυρώσωμεν την πατέντα ώστε να πωληθεί και εις άλλους δοκιμαζομένους λαούς.
Ευχαριστώ όσους είχαν την υπομονήν να με ακούσουν.


ΑπάντησηΠαράθεση

Greek Porn Film Sugar Babes Porn

New Greek Porn Film!

By SugarBabes!

 

 

Page 5 / 5 Prev